جهان کیمیا

بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم

روزى شاه عباس به شیخ بهایى گفت: دلم می ‏خواهد ترا قاضى القضات کشور نمایم تا همانطور که معارف را نظم دادى، دادگسترى را هم سر و سامانى بدهی، بلکه حق مردم رعایت شود.
شیخ بهایى گفت: قربان من یک هفته مهلت می ‏خواهم تا پس از گذشت آن و اتفاقاتى که پیش خواهد آمد،چنانچه باز هم اراده ی ملوکانه بر این نظر باقى بود دست به کار شوم و الا به همان کار فرهنگ بپردازم.
شاه عباس قبول کرد و فردا شیخ سوار بر الاغش شده و به مصلای ( محل نماز خواندن) خارج از شهر رفت و افسار الاغش را به تنه درختى بست و وضو گرفت و عصای خود را کنارى گذاشت و براى نماز ایستاد، در این حال رهگذرى که از آنجا می ‏گذشت، شیخ را شناخت، پیش آمد و سلام کرد. شیخ قبل از نماز خواندن جواب سلام را داد و گفت: اى بنده ی خدا من می ‏دانم که ساعت مرگ من فرار رسیده و در حال نماز زمین مرا مى بلعد! تو اینجا بنشین و پس از مرگ من الاغ و عصاى مرا بردار و برو به شهر به منزل من خبر بده و بگو شیخ به زمین فرو رفت. و لیکن چون قدرت و جرات دیدن عزرائیل را ندارى چشمانت را بر هم بگذار و پس از خواندن هفتاد مرتبه قل هو الله احد مجددا چشم هایت را باز کن و آن وقت الاغ و عصاى مرا بردار و برو.
مرد با شنیدن این حرف از شیخ بهایى با ترس و لرز به روى زمین نشست و چشمان خود را بر هم نهاد و شیخ هم عمامه خود را در محل نماز به جاى گذاشته ، فوراً به پشت دیوارى رفت و از آنجا به کوچه ‏اى گریخت و مخفیانه خود را به خانه خویش رسانیده و به افراد خانواده خود گفت: امروز هر کس سراغ مرا گرفت بگوئید به مصلا رفته و برنگشته، فردا صبح زود هم من مخفیانه می روم پیش شاه و قصدى دارم که بعداً معلوم می شود.
شیخ بهایى فردا صبح قبل از طلوع آفتاب به دربار رفت و چون از نزدیکان شاه بود، هنگام بیدار شدن شاه اجازه حضور خواست و چون به خدمت پادشاه رسید عرض کرد: اعلیحضرت، می خواهم کوتاهى عقل بعضى از مردم و شهادت آنها را فقط به سبب دیدن یک موضوع، به شاه نشان دهم و ببینید مردم چگونه عقل خود را از دست می دهند و مطلب را به خودشان اشتباه می فهمانند.
شاه عباس با تعجب پرسید: ماجرا چیست؟ شیخ بهایى گفت: من دیروز به رهگذرى گفتم که چشمت را هم بگذار که زمین مرا خواهد بلعید و چون چشم بر هم نهاد من خود را مخفى ساخته و به خانه رفتم و از آن ساعت تا به حال غیر از افراد خانواده ام، کسى مرا ندیده و فقط عمامه خود را با عصا و الاغ در محل مصلى گذاشتم، ولى از دیروز بعدازظهر تا به حال در شهر شایع شده که من به زمین فرو رفتم و این قدر این حرف تکرار شده که هر کس می گوید من خودم دیدم که شیخ بهایى به زمین فرو رفت! حالا اجازه فرمایید شهود حاضر شوند!
به دستور شاه مردم در میدان شاه و مسجد شاه و عمارت‏هاى عالى قاپو و تالارها و عمارت مطبخ و عمارت گنبد و غیره جمع شدند، جمعیت به قدرى بود که راه عبور بسته شد، لذا از طرف رئیس تشریفات امر شد که از هر محلى یک نفر شخص متدین و فاضل و مسن و عادل براى شهادت تعیین کنند تا به نمایندگى مردم آن محل به حضور شاه بیاید و درباره فقدان شیخ بهایى شهادت بدهند. بدین ترتیب 17 نفر شخص معتمد و واجد شرایط از 17 محله ی آن زمان اصفهان تعیین شدند و چون به حضور شاه رسیدند ، هر کدام به ترتیب گفتند:
به چشم خود دیدم که چگونه زمین شیخ را بلعید! دیگرى گفت: خیلى وحشتناک بود ناگهان زمین دهان باز کرد و شیخ را مثل یک لقمه غذا در خود فرو برد. سومى گفت: به تاج شاه قسم که دیدم چگونه شیخ التماس می کرد و به درگاه خدا گریه و زاری می نمود. چهارمى ‏گفت: خدا را شاهد می گیرم که دیدم شیخ تا کمر در خاک فرو رفته بود و چشمانش از شدت فشارى که بر سینه ‏اش وارد می آمد از کاسه سر بیرون زده بود.به همین ترتیب هر یک از آن هفده نفر شهادت دادند. شاه با حیرت و تعجب به سخنان آنها گوش می کرد. عاقبت شاه آنها را مرخص کرد و خطاب به آنها گفت:
بروید و مجلس عزا و ترحیم هم لازم نیست زیرا معلوم می شود شیخ بهایى گناهکار بوده است! وقتى مردم و شاهدان عینى رفتند، شیخ مجدداً به حضور شاه رسید و گفت: قبله ی عالم. عقل و شعور مردم را دیدید؟ شاه گفت: آرى، ولى مقصودت از این بازى چه بود؟ شیخ عرض کرد: قربان به من فرمودید، قاضى القضات شوم.
شاه گفت: بله ولى این موضوع چه ارتباطی به آن دارد؟ شیخ گفت: من چگونه می توانم قاضى القضات شوم با اینکه می دانم مردم هر شهادتى بدهند معلوم نیست که درست باشد، آن وقت حق گناهکاران یا بى گناهان را به گردن بگیرم. اما اگر امر می فرمایید ناچار به اطاعتم! شاه عباس گفت: چون مقام علمى تو را به دیده ی احترام نگاه کرده و می کنم لازم نیست به قضاوت بپردازى، همان بهتر که به کار فرهنگ مشغول باشى.

نوشته شده توسط abolfazl.gh در 22:48 |  لینک ثابت   • 

مادرم،دوباره سالگرد رفتنت رسیده وباور کن من چند روزی است که بی قرارم.باور کن دلم بامن نمی سازد.سازش را کوک کرده برای خاطرات من وتو .قلبم برایت شعر های قدیمی را زمزمه می کند،عقلم حاکم نیست وچند روزی است مانند اقیانوس پر تلاطم شده ام، بهانه می گیرم .بخدا شاید باور نکنی همه چشمانم را پر اشک دیده اند ویادآور شدند.مادر،کمی برایت تعریف کنم همه دلبندانت به تو سر می زنند. ولی مدتی بود که افتخار ملاقات حتی در خواب را هم نمی دادی چی شده برای یک دفعه هم که شده گله کن سرم داد بکش. سعی کردم از همه چیز بگذرم که بچه خوبی برایت باشم ولی نمی دامنم چرا دوباره بازی گوشیم گل کرده؟راستی همه خوبند حتی کسانی را که به یادشان بودی وانان به تو بی وفایی کردند.

خــــدا کند که بدانی چقدر محتاج است      

     نگاه خسته من به دعای چشمانت مادر

 دیشب دوباره من بودم و تو درد دل کردیم.خندیدیم وگاهی تودوباره دلشوره داشتی اهسته گریه کردی ومن برایت از کار وزندگیم گفتم با همان حالت لرزان خدا را شاکر شدی که پسرت برای خودش بزرگ شده.راستی نوه هایت از دالان کاه گلی که عطر عشق را برایشان پیشکش می کردی گفتند ولی مادر من می دانم وتو از روزهای تنهایت وچشمهای خیر ه به درب.دیگر انجا نرفتم چرا؟چون می دانی طاقت ان همه درد ورنج بدون تو را ندارم .مادر دلم برای تک تک اتاق ها و گنجه ها تنگ شده راستی نمی دونم چرا دوباره خودم را برایت لوس کردم وبرات همه چیز میگم.باور کن یاد تو دلم را ارام کرده نکند تو هم ذکر خدایی؟.مادر چقدر خوب بودی که هر کس در محل مرا دید یاد خوبی هایت کردحتی کسی که تو رانمی شناخت.شاید باور نکنی هنوز هم تو را به اندازه خدا دوست دارم.

 تو مرا مي فهمي .

من تو را مي خواهم.

و همين ساده ترين قصه يك انسان است ،

تو مرا مي خواني.

من تورا ناب ترين شعر زمان مي دانم.

و تو هم مي داني.

تا ابد در دل من مي ماني.

وهمین لحظه این قدر اشک برای ریختن دارم که موهایت تر شود.

خودم را از تو دور کرده ام،با این وجود توجه وعشق تو هنوز در دلم برپاست.

تو مامن وسرپناه من هستی.

که مرا از گزندها وآسیب ها حفظ می کنی.

من از دیوارها می گذرم وپرواز می کنم.

و تمام کارهایی را که باید،انجام می دهم تا در پناه تو باشم.

شاید من یاغی وسرکش باشم.

اما می دانم حتی زمینی که بر روی آن ایستاده ام از عشق تو سرشار است.

من منتظر لبخند درخشان وپرغرور تو هستم،مادر لبخندی که هر گره ای را باز می کند

برای تمام لحظاتی که به خاطر من رنج کشیده ای متا سفم  اما بعد از طوفان های کوچک

این آرامش است که پا برجا خواهد ماند.

نرفت از سرم هـــــر گز هوای تو مادر
هنوز می تپد این دل برای تو مـــــــــادر

چســـــــان زبان بگشایم كه خجلت آهنگم
نكرده ام دل و جـــــــــان را فدای تو مادر

چه چـــــاره گر نبرم داغ هجر تو به عدم
امید قلب حزینم لــــــــــــــقای تو مـــــــادر

خدایا مادرم رنجکشیده دنیاست. به حق فاطمه (س)او را بیامرز  .صلوات

 

نوشته شده توسط abolfazl.gh در 12:50 |  لینک ثابت   • 

نوشته شده توسط abolfazl.gh در 8:16 |  لینک ثابت   • 

 تا حالا عادت داشتید اشیاء بی مصرف رو انبار کنید؟ و فکر کنید یه روزی  کی میدونه چه وقت – شاید به دردتون بخوره؟

 تا حالا شده که پول هاتون رو جمع کنین و به خاطر اینکه فکر می کنید در آینده شاید بهش محتاج بشین، خرجش نکنید؟

 تا حالا شده که لباسهاتون، کفشهاتون، لوازم منزل و آشپزخونتون و چیزای دیگه رو که حتی یکبار هم از اونا استفاده نکردین، انبار کنید؟

نوشته شده توسط abolfazl.gh در 8:4 |  لینک ثابت   • 

نوشته شده توسط abolfazl.gh در 11:23 |  لینک ثابت   • 

«ای محمد! این حسین توست که بر روی خاک کربلا افتاده است و باد صبا بر روی پیکر بی جانش خاک می پاشد، آه که چه مصیبت و غمی است برای تو ای حسین» این ها جملاتی هستند که حضرت زینب (س) در اولین مجلس عزاداری در عصر عاشورا بیان کرده اند. طبق گفته آیت ا... جعفر شوشتری در کتاب خصائص الحسینیه، عزاداری برای حضرت اباعبدا...(ع) از آغاز خلقت وجود داشته است و تا روز رستاخیز نیز ادامه می یابد. این عزاداری در طول تاریخ با فرهنگ مردم به شدت آمیخته شده است و در هر دوره ای، سبک هایی وارد عزاداری شد که گاهی  به تقویت بنیان عزاداری و فرهنگ عاشورا منجر شد و گاهی نیز خرافات را وارد این فرهنگ کرد. سعی کردیم نگاهی کوتاه به این سبک ها داشته باشیم.

اولین اشعار

پس از بازگشت کاروان اسرا از شام به مدینه، طبق دستور امام سجاد (ع) بشیر بن حذلم اقدام به سرودن شعری در مورد مصائب شهدای کربلا و اهل بیت کرد. پس از او نیز شعرای بسیاری در مورد این حادثه در زمان ائمه معصومین شعر سرودند که از بین آن هامی توان به فرزدق، کمیت اسدی و دعبل خزاعی اشاره کرد. در دوران ائمه معصومین فشار دستگاه های خلافت به حدی بود که امکان برگزاری مجالس علنی عزاداری وجود نداشت و ایشان از هر فرصتی از جمله از اشعاری در قالب مرثیه برای زنده نگه داشتن قیام عاشورا استفاده می کردند.

اولین عزاداری ها در ایران

در دوران آل بویه بدلیل گرایش شیعی حاکمان، مجالس عزاداری رونق یافت و ماه محرم وارد تعطیلات حکومتی شد. در این دوره سبکی از عزاداری به نام منقبت خوانی رونق پیدا کرد. در این سبک، منقبت خوانان در کوچه ها راه می رفتند و ذکر فضائل اهل بیت می گفتند و دشمنان ایشان را لعن می کردند. این سبک به تدریج با مجتمع شدن مجالس عزاداری به طور کامل با سبک روضه خوانی از بین رفت

صفویه، حکومتی سبک ساز

ظهور حاکمان صفوی و رسمی شدن مذهب شیعه فرصت زیادی را برای فراگیر شدن مجالس عزاداری فراهم کرد. در این دوره به دلیل نگاه خاص حاکمان و نیز الگوبرداری از برخی ادیان دیگر (از جمله مسیحیت) و نیز تبادلات فرهنگی با سایر اقوام، برخی مراسم خرافی وارد عزاداری ایرانیان شد. شمایل گردانی، علم (علامت)، کتل (طوق) و بیرق گردانی از ابداعات خاص دوران صفویه است که در ابتدا با مخالفت علما مواجه نشد اما بعد ها که عقاید عامیانه و خرافی نیز اضافه شد، گهگاه مورد تذکر علمای دین قرار می گرفت.

روضه ای به وسعت ۵۰۰ سال

نوشتن کتاب روضه الشهدا در سال ۹۰۸ هجری توسط واعظ کاشانی، فصل جدیدی در سبک های عزاداری گشود. این کتاب که در ذکر مصائب شهدای کربلا است با هدف برگزاری مجالس عزاداری و با نگاه خاص عاطفی نوشته شد. بعد ها واعظان این کتاب را روی منابر می خواندند و مردم گریه می کردند. این کار به تدریج به روضه خوانی معروف شد. یکی از اشکالات اصلی این کتاب، وجود اغراق در بیان وقایع و سندیت ضعیف برخی نقل قول های آن بود. به گفته شهید مطهری بسیاری از خرافات در مورد حوادث عاشورا از همین زمان وارد فرهنگ عامه مردم شد.

صفویه حکومتی سبک ساز بود. در این دوران سبک هایی وارد عزاداری شد که قبل از آن مرسوم نبود و بدعتی ایجاد شد که بعد ها به شکل علنی با آن مخالفت شد. قمه زنی، سنگ زنی و تیغ زنی از جمله این سبک ها بودند. در زمان صفویه بنا به مصالحی، علما در مورد این سبک ها سکوت کردند اما در دوران ناصرالدین شاه قاجار بار دیگر این کار رواج یافت تا این که آیت ا... سید ابوالحسن اصفهانی قمه زنی را حرام اعلام کردند. در این دوره بدلیل اختلاف فتوای علما، قمه زنی به طور کامل از رسوم عزاداری حذف نشد. در دوره پهلوی اول این کار ممنوع اعلام شد و تا اوایل دهه هفتاد از رونق افتاد. پس از جنگ تحمیلی بار دیگر این رسم در برخی نقاط کشور احیاء شد تا این که با فتوای صریح آیت ا... خامنه ای در سال ۱۳۷۳ و حمایت طیف کثیری از مراجع عظام تقلید، قمه زنی حرام اعلام شد و برخورد با قمه زنان آغاز شد.

ادبیات نمایشی به میدان می آید

این سبک از عزاداری که به تعزیه خوانی – یا شبیه خوانی – معروف شد از اواسط دوران قاجار رواج پیدا کرد. سبکی که به صورت یک نمایش برخی از حوادث عاشورا را بازسازی می کند. برخی از جامعه شناسان آن را بازآفرینی مراسم سیاوشان ایرانیان باستان می دانند و برخی دیگر آن را اقتباس شده از مراسم مصائب مسیح معرفی کرده اند. این سبک در ابتدا مورد تأیید علما بود اما به تدریج به خصوص با برگزاری مجالس شاهانه توسط حکومت، عزاداری از ماهیت خود خالی شد و به امری سرگرم کننده و عرفی تبدیل گشت. به دلیل کمک های مالی حکومت – به خصوص ناصرالدین شاه – شکل مجالس اشرافی شد و نگاه مردم مذهبی نسبت به این مراسم عوض شد. در این دوره عده زیادی از بازیگران و مطربان برای منافع مالی تعزیه خوان شدند که  به مخالفت گسترده علما منجر شد. این سبک پس از دوره قاجار به تدریج از رونق افتاد و امروزه در برخی مناطق کشور به صورت محلی برگزار می شود.

● خرافه به اوج می رسد

در عهد ناصرالدین شاه، به دلیل توجه غیر معمول حکومت به عزاداری و نیز فاصله گرفتن هر چه بیشتر شاه از علما، علاوه بر ورود سبک های جدید و گاه خرافی، خرافات به کتاب ها نیز سرایت کرد. کتاب اسرار الشهادة ملا آقای دربندی از جمله این کتب است. کتابی که مخالفت همه علما را در پی داشت. نسبت های کذب و روایات جعلی از مشخصات این کتاب است. این دوره روضه خوانی های دروغ و کشیدن تمثال اهل بیت رواج می یابد و عزاداری از مسیر صحیح خود به شدت منحرف می شود.

● سبک هایی که قدیمی نشدند

از زمان ائمه معصومین بودند سبک هایی که هرگز دچار خرافه نشدند و همواره مورد تأیید علمای هر عصر نیز قرار گرفتند. از جمله مرثیه سرایی، نوحه خوانی، مقتل خوانی، سینه زنی و از همه مهم تر گریستن بر مصائب اهل بیت. این سبک ها با پیروزی انقلاب اسلامی به طور قابل ملاحظه ای تقویت شدند و بازگشت بیشتر هیئت های مذهبی به سبک های قدیمی منجر شد.

● خانم ها چه می کردند؟

حضور خانم ها درکنار آقایان یکی از مشخصات اصلی تمامی مجالس عزاداری و تکیه های مذهبی بوده است. در کنار این حضور، برخی از مراسم از جمله حلوا پزی، غذای نذری دادن، شربت درست کردن و اسپند دود کردن برای هیئت ها و دسته جات جزو مراسم اختصاصی خانم ها بوده است. در آستانه و پس از انقلاب نیز برگزاری مجالس عزاداری زنانه – با مداحی زنان – گسترش چشمگیری یافت.

● نسل های سوم و چهارم

از دهه هشتاد به بعد با ظهور مداحان جدید و مدل های جدید عزاداری، استقبال نسل های انقلاب و جنگ ندیده، از مراسم عزاداری رونق پیدا کرد. در کنار این حضور – که گاهی با آسیب هایی هم همراه بود سبک های جدیدی نیز وارد فرهنگ عزاداری شدند. از جمله برپایی ایستگاه های صلواتی که عموما توسط جوانان و نوجوانان اداره می شوند. نقاشی کردن و شعار نویسی روی ماشین ها و اخیرا نیز تی شرت و شال محرم. سبک هایی که اگر به درستی با آن ها برخورد شود و معارف اهل بیت نیز کنار آن ها قرار گیرد، فرصتی بی نظیر را برای آشنایی نسل جوان کشور با فرهنگ عاشورا فراهم می کند.

نوشته شده توسط abolfazl.gh در 10:42 |  لینک ثابت   • 

نوشته شده توسط abolfazl.gh در 21:15 |  لینک ثابت   • 

مقیم لندن بود، تعریف می کرد که یک روز سوار تاکسی می شود و کرایه را می پردازد. راننده بقیه پول را که برمی گرداند 20 پنس اضافه تر می دهد!می گفت :چند دقیقه ای با خودم کلنجار رفتم که بیست پنس اضافه را برگردانم یا نه؟ آخر سر بر خودم پیروز شدم و بیست پنس را پس دادم و گفتم آقا این را زیاد دادی ... گذشت و به مقصد رسیدیم . موقع پیاده شدن راننده سرش را بیرون آورد و گفت آقا از شما ممنونم . پرسیدم بابت چی ؟  گفت می خواستم فردا بیایم مرکز شما مسلمانان و مسلمان شوم اما هنوز کمی مردد بودم. وقتی دیدم سوار ماشینم شدید خواستم شما را امتحان کنم . با خودم شرط کردم اگر بیست پنس را پس دادید بیایم . فردا خدمت می رسیم! تعریف می کرد : تمام وجودم دگرگون شد حالی شبیه غش به من دست داد . من مشغول خودم بودم در حالی که داشتم تمام اسلام را به بیست پنس می فروختم!!

مقیم لندن بود، تعریف می کرد که یک روز سوار تاکسی می شود و کرایه را می پردازد.

 راننده بقیه پول را که برمی گرداند 20 پنس اضافه تر می دهد!

می گفت :چند دقیقه ای با خودم کلنجار رفتم که بیست پنس اضافه را برگردانم یا نه؟ آخر سر بر خودم پیروز

 شدم و بیست پنس را پس دادم و گفتم آقا این را زیاد دادی ...
گذشت و به مقصد رسیدیم .

موقع پیاده شدن راننده سرش را بیرون آورد و گفت آقا از شما ممنونم . پرسیدم بابت چی ؟

 گفت می خواستم فردا بیایم مرکز شما مسلمانان و مسلمان شوم اما هنوز کمی مردد بودم. وقتی دیدم سوار ماشینم شدید

 خواستم شما را امتحان کنم .

نوشته شده توسط abolfazl.gh در 8:58 |  لینک ثابت   • 

ماجرای واقعی درباره شخصی که به خدا نامه نوشت و خدا جوابش را داد!!+متن نامه

نوشته شده توسط abolfazl.gh در 8:40 |  لینک ثابت   • 

 

نوشیدن 6 لیوان آب در روز راهکار مناسبی برای کاهش چین و چروک‌های پوستی و پیشگیری از ابتلا به انواع بیماری‌ها خواهد بود. نوشیدن آب می‌تواند حتی موجب افزایش سرعت متابولیسم شود. با این وجود اگر از نوشیدن آب ساده خسته شده‌اید نوشیدنی‌های سالم دیگر را امتحان کنید.

1- آب پرتقال:
آب پرتقال نوشیدنی مطلوبی است که در فهرست نوشیدنی‌های سالم قرار دارد. آنتی‌اکسیدان موجود در آب پرتقال محافظ خوبی برای قلب محسوب می‌شود و می‌تواند این عضو حساس بدن را در برابر التهاب که می‌تواند منجر به آسیب رگ‌های خونی شود محافظت نماید.

 

2- چای بابونه:
چای بابونه جزو نوشیدنی‌های سالم محسوب شده و طی یک بررسی که در دانشگاه پنسیلوانیا در فیلادلفیا صورت گرفته، افرادی که دچار اضطراب هستند اگر این نوشیدنی را هر روز به مدت دو ماه بنوشند شاهد کاهش محسوس اضطراب در خود خواهند بود.

3- شیر شکلات:
این نوشیدنی نیز در فهرست نوشیدنی‌های سالم قرار دارد. یک لیوان شیر شکلات رژیمی حاوی مقادیر فراوانی کربوهیدرات و پروتئین است که نوشیدنی مناسبی پس از تمرینات ورزشی است. طبق تحقیقاتی که در کالج طب ورزشی در سیاتل آمریکا صورت گرفته، ورزشکارانی که پس از تمرینات سخت ورزشی این نوشیدنی را می‌نوشند سطح آسیب عضلانی خود را نسبت به آن‌هایی که آب معمولی می‌نوشند، کمتر می‌کنند.

4- چای سبز:
پلی فنول‌های موجود در چای سبز، موجب تحریک متابولیسم و افزایش سرعت آن شده و باعث می‌شود چربی‌های بدن راحت‌تر بسوزند. آنتی‌اکسیدان‌های موجود در چای سبز ممکن است خطر ابتلا به سرطان و بیماری قلبی را کاهش دهد.

5- آب گوجه‌ فرنگی:
نوشیدن آب گوجه فرنگی گزینه خوبی برای کاهش خطر ابتلای بدن به انواع سرطان‌ها می‌شود. گوجه فرنگی سرشار از لیکوپن و ویتامین‌های مختلف است و از این جهت با انواع سرطان‌ها مبارزه می‌کند.

6- چای سیاه:
چای سیاه نوشیدنی منحصر به فردی است. نوشیدن چای سیاه ممکن است راهکار مناسبی برای مبارزه با سرطان باشد.
فلاوونوئید‌های (‌آنتی‌اکسیدان‌ها) موجود در چای خاصیت ضد سرطانی دارند و تحقیقات نشان داده نوشیدن چای سیاه خطر ابتلا به سرطان پوست را تا 30 درصد کاهش می‌دهد.

نوشته شده توسط abolfazl.gh در 9:54 |  لینک ثابت   •